وب سایت دکتر رامین قاسمی اصل

 بر اساس ویرایش ۵ سال ۱۴۰۳ مبحث ۱۷ مقررات ملی ساختمان در تعریف مجری تعریف شده است. مجری تجربی شخص حقیقی و حقوقی مشمول ماده (۲) قانون نظام صنفی که پس از دریافت پروانه مهارت فنی از وزارت کار و امور اجتماعی و گذراندن دوره آموزشی مبحث هفدهم و اخذ گواهی قبولی در دوره مذکور از وزارت راه و شهرسازی پروانه کسب را از اتحادیه صنف دریافت نموده باشد. در پانویسی که مربوط به یک ابلاغ از سوی وزارت راه و شهر سازی است  امکان ورود مجریان تجربی به چرخه طراحی در  سامانه گاز فشار ضعیف پس از طی دوره آموزشی امکان تحقق دارد.

حال سوال اصلی این است روند و فرایند اجرایی این موضوع چگونه می‌تواند انجام شود. مجریان تجربی برای انجام فعالیت در حوزه سامانه گاز ملزم به داشتن جواز کسب از اتحادیه مربوطه زیر نظر زارت صمت است. شرط لازم و کافی علاوه بر مدارک مصوب جهت صدور جواز کسب ارائه گواهی مبنی بر شرکت در دوره آموزشی تعریف شده در وزارت راه و شهرسازی و تاییدیه قبولی در آزمون آن هست.در حال حاضر مرکز ملی مجوزها برای صدور جواز کسب مجریان تجربی فقط و فقط اجازه اجرای لوله کشی گاز را به آنها داده است. بدین ترتیب ورود مجریان تجربی بدون اخذ جواز کسب بدون درج عنوان طراحی در آن ز نظر قانونی امکان‌پذیر نبوده و اگر این روند و فرایند قانونی نادیده گرفته شود از بابت طراحی مجریان تجربی فاقد صلاحیت در سامانه گاز فشار ضعیف در مراجع قضایی قابل پیگیری خواهد بود.

از طرفی موضوع مهم دیگر موضوع تعارض منافع برای فعالیت همزمان در بخش طراحی و اجرا است. در صورتی که مجری، طراح نیز باشد و بخواهد طراحی پروژه خودش را انجام دهد بدلیل تعارض منافع امکان دارد به دلیل منافعش طراحی را طوری انجام دهد که منافع بیشتری در اجرا ببرد و بررسی طراحی توسط ناظر نیز با توجه به منافع مجری عملا ناممکن و همراه با تنش و تشنج خواهد بود.